RAK, waarom weggeven zo leuk is.

Ik hou ervan. Ik pas het zoveel mogelijk toe in mijn leven. Ik maak er een doel van. Ik leef ernaar.

RAK, random acts of kindness . Zomaar iets leuks doen voor een ander.

Voor mij is dat heel erg belangrijk. Ik vind het zo fijn om iets weg te kunnen geven, te maken, te doen voor een ander. Ooit was er een tijd dat ik afhankelijk was van de kindness van anderen. De onderbroeken die de moeder van een vriendin voor me kocht toen ik als 16-jarige bijna niks meer had, heb ik nog. Ze staan voor mij symbool voor de dingen die ik belangrijk ben gaan vinden in mijn leven.

Ik leef heel bewust, dat wil zeggen, ik sta heel erg stil bij waar ik ben en hoe dat komt. Ik ben dankbaar voor het geschenk van een nieuw leven wat ik toch nog mocht krijgen. Want dat was helemaal niet zo vanzelfsprekend. Dat ik er wel mag zijn en zelfs een gezin heb gekregen maakt me intens dankbaar  & gelukkig.
En dus geef ik. Wat ik kan missen, waarvan ik weet dat een ander het nodig heeft of goed kan gebruiken. Zomaar. Nou ja, niet helemaal zomaar dus. Elke RAK is een teken van dankbaarheid in de richting van de mensen die het ooit de moeite waard vonden hetzelfde te doen voor dat jonge meisje wat ik toen was.

Als je wel eens iets van mij gekregen hebt en je voelt je er nog een beetje raar over dat je er niks voor terug hebt hoeven doen, kijk dan eens om je heen. Is er iemand om je heen die iets goed kan gebruiken wat jij hebt liggen? Geef het weg. Denk er niet verder over na en breng het langs of stuur het op. Dat zou mij in ieder geval heel erg blij maken.

Advertenties

PIF Even voor de gezelligheid

Ik deed mee aan de PIF (pay it forward ) van Maaike ( http://maaikoe.blogspot.nl/ )
en kreeg een enorm leuk pakketje spulletjes.
image

Ik ben er erg blij mee, het past helemaal bij mijn nieuwe hobby, post versturen. Sinds kort ben ik daar helemaal aan verslingerd en maak ik heel graag leuke pakjes om te versturen aan wie dat maar wil.

De voorwaarde van meedoen aan een PIF is natuurlijk dat je zelf ook iets leuks gaat weggeven. Dus, heb je zin in leuke post het komende jaar, geef je dan op met je emailadres. De eerste 5 mensen die zich opgeven kunnen het komende jaar iets leuks verwachten.

Worstelen

Dus ik worstel. Het stormt in mijn hoofd, hard en niet te stoppen. Ik klamp mij wanhopig vast aan de dingen die ik ken en waarvan ik weet dat ze me redden. Het dubbele is altijd dat deze dingen zoveel energie kosten. En als het stormt is de energie schaars. Ik voelde het al gebeuren. Het is altijd hetzelfde.

Zoals altijd zoek ik naar de oorzaken. Ik sla ze op in mijn hoofd zodat de laatjes gevuld raken voor de volgende keer dat ik in zo’n situatie kom. Rationeel weet ik precies hoe ik alles moet doen en hoe ik hier uit moet komen.

Het kind in mij schreeuwt om hulp. Help me dan, alsjeblieft. Laat me niet vallen. Maar tegen wie schreeuw ik eigenlijk? En wie kan me helpen?

Dus ik haak, knutsel, kus mijn kinderen 1000x . Zorg voor goede voeding, regelmaat in mijn dagen. Ik doe het. Allemaal. Voor die drie. Maar ik zou zo enorm extreem wanhopig willen dat iemand me zou redden. Zoals ik vroeger al wilde dat iemand me kwam redden, toen alles helemaal zwart was en pijn en verdriet en ziek. Toen ik klein was. 2 jaar oud, 5 jaar oud, 8 jaar oud, 16 jaar oud.

En ja, ik ben dankbaar voor wat er wel is, ook als ik worstel. En ik weet dat het over een paar dagen weer beter gaat, dat ik weer licht zie aan het eind van de tunnel en daar in hoog tempo naar toe ren. Voor die drie. Voor die drie doe ik alles.